Nieuwscentrum

sep 09, 2020

‘De jongen die wolf riep’, of hoe we alarmmoeheid op de IC kunnen voorkomen

Gemiddelde leestijd: 8-11 minuten

English version below

Alarmen op de Intensive Care worden ook wel 'attention redirection systems' genoemd; hun functie is om verplegers of artsen erop te wijzen dat een patiënt mogelijk dringende of aanvullende zorg nodig heeft. In de praktijk gaan er echter zo veel, vaak onnodige, alarmen af dat er een soort ‘alarmmoeheid‘ optreedt. Daarom worden alarmen niet altijd zo serieus worden genomen als zou moeten.

 

Rohan Joshi (30) onderzocht dit fenomeen voor zijn PhD onder de hoede van het Eindhoven MedTech Innovation Center (e/MTIC). Nadat hij cum laude promoveerde, ging hij aan de slag als wetenschapper bij Philips om preventieve monitoring van te vroeg geboren baby's te verbeteren. "R&D zit Philips in het bloed. Alleen al op de High Tech Campus in Eindhoven werken honderden wetenschappers. Hierdoor kunnen we gemakkelijker van elkaar leren."

Rohan Joshi

Je behaalde je bachelor Biomedical Engineering in Manipal, India, en besloot voor je masteropleiding naar Leuven te gaan. Waarom België?

"Al sinds ik op de middelbare school zat wilde ik graag in het buitenland studeren. De meeste van mijn vrienden gingen naar Amerika, maar Europa leek mij interessanter vanwege de culturele diversiteit. In India denken veel mensen dat heel Europa één en dezelfde cultuur heeft, maar in werkelijkheid is het een soort lappendeken. Zelfs België en Nederland zijn al heel verschillend, terwijl het buurlanden zijn. Mijn ervaring is dat Nederlanders zich meer op de commerciële kant van onderzoek richten. Dat was voor mij een positief punt, want dat was ook waarmee ik me wilde bezighouden in mijn promotieonderzoek."
Mijn ervaring is dat Nederlanders zich meer op de commerciële kant van onderzoek richten. Dat was voor mij een positief punt, want dat was ook waarmee ik me wilde bezighouden in mijn promotieonderzoek.

Rohan Joshi

Wetenschapper

Wanneer kwam je voor het eerst in contact met Philips?

"Dat was in 2013, eigenlijk een beetje bij toeval. Ik zou net beginnen aan een stage bij de universiteit, maar mijn stagebegeleider werd ziek. Toen kreeg ik de kans om over te stappen naar Philips om daar een stage te doen. Ik ging me bezighouden met de voorspellende monitoring van patiënten met hartfalen die vanuit thuis werden gevolgd door middel van telemonitoring. Ik probeerde een algoritme te ontwikkelen waarmee kon worden gedetecteerd dat het hartfalen van de patiënt zodanig verergerde dat deze weer moest worden opgenomen. Toen ik vijf jaar later mijn PhD behaalde, wilde ik graag bij Philips aan de slag, omdat ik uit eigen ervaring wist hoe het was om daar te werken en ik me er meteen thuis voelde."

 

"De vrijheid en creativiteit van onderzoek passen heel goed bij me, dus voor mij was een carrière in onderzoek heel logisch. In tegenstelling tot academisch onderzoek is industrieel onderzoek praktischer, meer gericht op commerciële toepassingen, en dat trekt mij."

Je was een van de eerste PhD-kandidaten in het e/MTIC-programma. Waar ging jouw onderzoek over?

"In eerste instantie was het vrij breed. Ik begon met onderzoek naar voorspellende bewaking van premature baby's in een van de e/MTIC-ziekenhuizen. Naarmate het onderzoek vorderde, ging ik het verder toespitsen. Eén van de onderwerpen die ik onderzocht, was voorspellende monitoring op basis van data. Het interessante aan het werken met pasgeborenen is dat je alleen kunt bepalen hoe het met ze gaat op basis van observaties en elektronische patiëntbewaking, want ze kunnen nog niet vertellen hoe ze zich voelen. Het viel me op dat baby's op Neonatale Intensive Care Units (NICU's) constant in beweging zijn."
Rohan Joshi
"Toen bedacht ik me dat we dat misschien konden vastleggen. Als je gegevens kunt verzamelen over de lichamelijke activiteit van baby's, dan moet dat toch een nuttige toepassing hebben. Uit literatuuronderzoek bleek dat je met die gegevens inderdaad heel veel kunt doen. Ik bestudeerde bijvoorbeeld baby's met sepsis in het ziekenhuis. Als volwassenen ziek zijn, willen ze meestal het liefst rustig in bed liggen. Bij baby's zie je hetzelfde, die bewegen ook minder als ze zich niet goed voelen. Als je hun bewegingen volgt en je kunt zien dat ze minder actief zijn dan normaal, kun je een systeem ontwikkelen dat de verpleging erop wijst dat er iemand bij de patiënt moet gaan kijken."

Een ander deel van je proefschrift ging over dat soort alarmsystemen, toch?

"Dat klopt. Op een NICU hoor je per uur al gauw honderden alarmen. Dat veroorzaakt een hoop lawaai en je kunt niet overal op reageren. Het gevolg is dat mensen alarmmoeheid ontwikkelen en deze alarmen gaan negeren. Mijn onderzoek was gedeeltelijk gericht op het verlagen van het aantal alarmen waarop geen actie hoeft te worden ondernomen."
Op een NICU hoor je per uur al gauw honderden alarmen. Dat veroorzaakt een hoop lawaai en je kunt niet overal op reageren.

Rohan Joshi

Wetenschapper

Rohan Joshi

Het onderzoek haalde het nieuws en je werd geïnterviewd door de NOS; wat vond je daarvan?

"Eerlijk gezegd realiseerde ik me niet hoe bijzonder dat was tot mensen het me vertelden. Voordat ik mijn proefschrift verdedigde aan de TU/e, schreef ik een artikel over alarmmoeheid en maakte de vergelijking met het verhaal van de jongen die 'wolf' riep: als je te vaak alarm slaat terwijl er niets aan de hand is, gaan mensen je negeren. Datzelfde gebeurt met loze alarmen. Dit artikel trok de aandacht van een journalist bij de NOS, wat uiteindelijk leidde tot een tv-interview. Toen ik van vrienden hoorde dat ze me op tv hadden gezien, realiseerde ik me dat dat wel bijzonder was."
Ik schreef een artikel over alarmmoeheid en maakte de vergelijking met het verhaal van de jongen die 'wolf' riep: als je te vaak alarm slaat terwijl er niets aan de hand is, gaan mensen je negeren. Datzelfde gebeurt met loze alarmen.

Rohan Joshi

Wetenschapper

Wat is jouw functie bij Philips?

"Ik besteed nog steeds een deel van mijn tijd aan onderzoek bij pasgeborenen, dat is een soort van voortzetting van mijn werk voor mijn PhD. De rest van de tijd houd ik me bezig met hemodynamische bewaking. We ontwikkelen een ultrasone sensor die op de nek kan worden aangebracht om op niet-invasieve wijze het hartminuutvolume te kunnen meten. Ik vind het vooral fijn dat we hier in een team aan werken. Voor je PhD moet je het alleen doen, maar ik werk liever samen. Tot slot begeleid ik ook een PhD-student die deelneemt aan e/MTIC."
Rohan Joshi

Waarom zijn ecosystemen zoals e/MTIC zo belangrijk?

"Zoals ik het zie, verbindt e/MTIC al bestaande samenwerkingsverbanden tot een herkenbaarder ecosysteem. Ik denk dat dit Philips een unieke gelegenheid biedt om innovatie, kennis en talent van buiten het bedrijf te benutten omdat academische en klinische ecosystemen samenkomen. Vanuit een ander perspectief: PhD-projecten duren ten minste vier jaar. Die continuïteit vormt een waardevolle aanvulling op bepaalde korter lopende initiatieven binnen Philips. Op bredere schaal is de synergie tussen academische instellingen, de industrie en ziekenhuizen van grote waarde. Per slot van rekening hebben ze allemaal hetzelfde doel: het verbeteren van de gezondheid en het welzijn, maar dan vanuit verschillende machtsposities en met verschillende prioriteiten. Een samenwerking ligt dan ook voor de hand."
De synergie tussen academische instellingen, de industrie en ziekenhuizen is van grote waarde. Per slot van rekening hebben ze allemaal hetzelfde doel: het verbeteren van de gezondheid en het welzijn, maar dan vanuit verschillende machtsposities en met verschillende prioriteiten. Een samenwerking ligt dan ook voor de hand.

Rohan Joshi

Wetenschapper

Waarom bevalt het je zo goed bij Philips?

"Philips heeft een lange geschiedenis, het werd in 1891 opgericht. Er zijn maar weinig andere bedrijven uit die tijd die zich steeds een plaats wisten te verwerven in verschillende markten en gebieden en ondertussen een eigen centraal onderzoekslaboratorium in stand hielden. R&D zit bij Philips in het bloed. Jaarlijks besteden we ongeveer 10% van onze inkomsten aan R&D, in 2019 was dat ongeveer 1,9 miljard euro. In Eindhoven werken honderden wetenschappers, allemaal bij elkaar op een plek. In de meeste andere grote organisaties wordt het onderzoek verspreid binnen het bedrijf uitgevoerd. Dan is het veel lastiger om met elkaar samen te werken en van elkaar te leren. Ik denk dat de voordelen van één centrale R&D-afdeling niet altijd helemaal op waarde worden geschat. Het is een tamelijk unieke situatie."

 

Elke dag proberen we manieren te vinden om het leven te verbeteren, soms in kleine stapjes, soms met grote sprongen. Binnen Philips werken veel talenten aan technologische innovaties op het gebied van zorg en gezondheid. In de serie Young Innovators komen deze vernieuwers aan het woord en vertellen ze waar ze aan werken, wat hen motiveert en wat hun ambities zijn voor de toekomst.

 

Lees ook dit eerdere artikel:

 

'Ik wil gewoon heel graag bijdragen aan innovatieve oplossingen voor de zorg', een interview met Eline van Haaften, die op haar 27e cum laude afstudeerde en verschillende onderscheidingen kreeg.

e/MTIC

Philips maakt deel uit van het samenwerkingsverband e/MTIC (Eindhoven MedTech Innovation Center) dat bestaat uit de Technische Universiteit Eindhoven, Philips, Máxima Medisch Centrum, Catharina Ziekenhuis en Kempenhaeghe Expertisecentrum. Snelle implementatie van hightech innovaties in de gezondheidszorg is van belang om een kosteneffectief zorgsysteem in stand te houden. Hierbij is het van belang dat de focus ligt op wat individuele patiënten werkelijk nodig hebben voor betere gezondheidszorg. De missie van e/MTIC is om value based gezondheidszorg te stimuleren door een ecosysteem te creëren dat onderzoek, ontwikkeling en implementatie van duurzame innovaties in de klinische praktijk versnelt door de geïnstitutionaliseerde samenwerking tussen regionale partners te versterken die zich richten op onderzoek en innovatie in vooraf gedefinieerde klinische domeinen. Meer info op: https://www.tue.nl/en/research/research-groups/eindhoven-medtech-innovation-center/

‘The boy who cried wolf’, how can we solve alarm fatigue on ICU?

In Intensive Care environments, alarms function as 'attention redirection systems'; they let a nurse or doctor know that a patient might be in need of urgent or additional care. In practice, however, there are simply too much alarms. That is when ‘the boy who cried wolf’-effect comes into action: alarms are not taken as seriously as they should.

 

Rohan Joshi (30) researched this issue in his PhD, which he did under the umbrella of the Eindhoven MedTech Innovation Center (e/MTIC). Now, as a scientist at Philips, he helps to improve predictive monitoring of premature infants. "R&D is something that is in the DNA of Philips. Only in Eindhoven we already have hundreds of scientists working at the High Tech Campus, which makes it easier to learn from each other."

Rohan Joshi

You obtained your bachelor in Biomedical Engineering in Manipal, India and decided to do your masters in Leuven. Why Belgium?

"Studying abroad is something that I always wanted since high school. Most of my friends went to the US, but I found Europe more appealing because of its culture diversity. In India people often think that Europe is one coherent culture, but in reality it is a potpourri. Even Belgium and the Netherlands differ a lot, while they share a border. In my experience, the Dutch tend to focus more on the commercial side of research. To me, that was positive, because that was something that I wanted to focus on in my PhD."
In my experience, the Dutch tend to focus more on the commercial side of research. To me, that was positive, because that was something that I wanted to focus on in my PhD.

Rohan Joshi

Scientist

When did you first get in touch with Philips?

"That was in 2013, and it was more or less by accident. I was about to start an internship at the university. When my supervisor fell sick, I got the opportunity to switch to Philips and do an internship on the predictive monitoring of heart failure patients that were tele-monitored from home. I tried to develop an algorithm for detecting heart failure deterioration requiring rehospitalization. Five years later, when I obtained my PhD, I was eager to join Philips as an employee, because I had an insider experience of what it's like to work here and felt immediately at home."

 

"I like the freedom and creativity of research, so pursing a research-related career is a natural fit for me. However, as opposed to academic research, on average, industrial research has a clearer pathway towards commercial applications and I find that attractive."

You were one of the first PhD candidates in the e/MTIC program. What was your research about?

"Initially, it was quite broad. I started doing research on predictive monitoring of premature infants in one of the e/MTIC hospitals. Along the way I narrowed it down. One of the topics that I researched was a data-driven approach to predictive monitoring. What's interesting about newborns is that you can only rely on observation and electronic patient monitoring to assess how they are doing, you can't ask babies how they feel. When I visually noticed that infants in Neonatal Intensive Care Units (NICU's) are always moving around, I thought; why don't we try to capture this? There has to be value in gathering data on the physical activity of infants. I looked at literature and it was confirmed that there is lots you can do with these data. For example, I studied babies with sepsis at the hospital. When adults feel sick, what they tend to do is lie still in bed. With babies it is the same; they move less when they are not doing well. If you monitor their movements and you can see that they are less active than normal, you can develop an attention redirection system to inform nurses to check on the patient."
Rohan Joshi

Actually, another part of your thesis was about these 'attention redirection systems', or alarms, right?

"Absolutely. In a NICU you will sometimes hear hundreds of alarms every hour. That's a lot of noise, and it's impossible to react to them all. The result is that you get alarm fatigue; people stop reacting to these alarms. Part of my research was to find ways to reduce the number of non-actionable alarms."
In a NICU you will sometimes hear hundreds of alarms every hour. That's a lot of noise, and it's impossible to react to them all.

Rohan Joshi

Scientist

Rohan Joshi

This research made the news big time, including an interview with the Dutch national broadcaster NOS; how did that make you feel?

"To be honest, I didn't quite know how big that was until people told me. Before I defended my thesis at the TU/e, I wrote an article about alarm fatigue, comparing it with the story of the boy who cries wolf. If you cry wolf too often while there is nothing wrong, people stop responding to you. That is what happens with false alarms as well. This article caught the attention of a journalist at the NOS, which eventually led to a TV interview. When I heard from friends that they saw me on TV, I realized that it was kind of special."
I wrote an article about alarm fatigue, comparing it with the story of the boy who cries wolf. If you cry wolf too often while there is nothing wrong, people stop responding to you. That is what happens with false alarms as well.

Rohan Joshi

Scientist

What is your role within Philips?

"Part of my time I still work on neonatal research, so it's a kind of continuation of my work as a PhD. The rest of the time I spend on hemodynamic monitoring. We are developing an ultrasound sensor that you can attach on your neck to measure cardiac output in a non-invasive way. What I particularly like about this, is that we work in a team. As a PhD you work individually, but I prefer teamwork. Finally, I also supervise a PhD student who is part of e/MTIC."
Rohan Joshi

Why are ecosystems such as e/MTIC so important?

"Basically, I see e/MTIC as tying together preexisting collaborations into a more formal ecosystem. For Philips, I see this as a unique opportunity to benefit from outside-in innovation, knowledge and talent by harnessing academic and clinical ecosystems. From a different perspective, PhD projects are at least four years long and that continuity is valuable in complimenting some of the shorter-term initiatives within Philips. On a broader scale, there is synergistic value in academia, industry and hospitals working together. After all, these are not disparate entities, rather they all work towards improving health and wellbeing, merely from differing positions of strength and with differing priorities. So, tying them together into a collaboration is an obvious choice."
There is synergistic value in academia, industry and hospitals working together. After all, these are not disparate entities, rather they all work towards improving health and wellbeing, merely from differing positions of strength and with differing priorities. So, tying them together into a collaboration is an obvious choice.

Rohan Joshi

Scientist

What do you like about working at Philips?

"Philips has been around for a very long time, it was founded in 1891. If you look at other companies from that era, you hardly see any examples of companies that continuously managed to switch to different markets and areas while maintaining a central, corporate research lab. R&D is something that is in the DNA of Philips. We spend approximately 10 per cent of our revenue on R&D every year, about 1,9 billion Euro in 2019. In Eindhoven you will find hundreds of scientists and we are all in one place. In most other large organizations you will find research decentralized and located only within the business, so it's much harder to interact with one another and to learn from each other. I think the advantages of having R&D concentrated are not always fully appreciated. It is something that is quite unique."

 

Every day we are looking for ways to improve life - sometimes in small steps, sometimes in big leaps. Within Philips, many talents are working on technological innovations for care and health. In the Young Innovators series, these innovators have their say; what are they working on? What drives them? What are their ambitions for the future?

 

Also check out this previous episode:

 

'I just really want to contribute to innovative solutions for healthcare', an interview with Eline van Haaften who graduated cum laude at the age of 27 and received several awards.

(Dutch)

e/MTIC

Philips is part of the e/MTIC (Eindhoven MedTech Innovation Center) partnership between Eindhoven University of Technology, Philips, Máxima Medical Center, Catharina Hospital and Kempenhaeghe Expertise Center. Fast implementation of dedicated high-tech health care innovations will be indispensable to maintain a cost-effective healthcare system that is configured around what individual patients really need for a better health care outcome. The mission of e/MTIC is to drive value-based healthcare by growing an ecosystem that creates a fast-track in research, development and implementation of sustainable innovations in clinical practice by strengthening the institutionalized collaboration between regional partners focusing on research and innovation in pre-defined clinical domains. More information on: https://www.tue.nl/en/research/research-groups/eindhoven-medtech-innovation-center/

Deel op social media

Onderwerpen

Contact

Tommie Dijstelbloem

Tommie Dijstelbloem

Woordvoerder Philips Benelux

Tel: +31 6 19 28 83 20