Inclusieve taal gebruiken voor nieuwe ouders

Genderidentiteit

De zwangerschap, geboorte en kraamweek zijn voor iedereen een waardevolle tijd. Een LGBTQI+-persoon kan zich dan nog kwetsbaarder voelen wanneer diens genderidentiteit niet wordt erkend en gerespecteerd. Daarnaast identificeren sommige mensen bij wie een kind wordt geboren zich als man, terwijl anderen de voorkeur geven aan een neutralere genderidentiteit, niet mannelijk maar ook niet vrouwelijk.

Het begint met iemand rechtstreeks vragen naar diens gewenste persoonlijke voornaamwoorden en genderidentiteit. Zij/haar - hij/hem/zijn – of hen/hun en die/diens als het om een non-binair persoon gaat. Bij de vraag naar de genderidentiteit van een patiënt moet ook de genderinclusieve term voor diens rol in relatie tot de baby in gedachten worden gehouden (en consequent worden gebruikt). Deze kan variëren van "ouder", "draagouders" of een combinatie van termen – bijvoorbeeld "moeders en draagouders". Het is belangrijk om te vragen en vervolgens steeds de voorkeursterm te gebruiken.

Melk producerende personen

Het taalgebruik rond borstvoeding bestaat voor een groot deel uit vrouwelijke termen. Daarom is het goed om stil te staan bij de genderidentiteit van de melk producerende persoon – en de woorden te gebruiken waarmee deze zich identificeert. Wanneer het gaat om een vrouw die zich ook als zodanig identificeert, is het gepast om het te hebben over "moedermelk". Maar in andere gevallen kan gewoon "melk", "menselijke melk", "oudermelk" of zelfs "vadermelk" gepaster zijn. De context blijft echter van belang.

Spreken over "borstvoeding" is wellicht ook niet in alle omstandigheden juist. De ABM adviseert genderinclusieve taal – zoals gepast voor de betrokken personen – waaronder: "borstkasvoeding, lacteren, afgeven, pompen, voeding met menselijkemelk".

Microagressies vermijden

In Zweden, waar sterilisatie van transgenders in 2013 in de ban werd gedaan, is een onderzoek uitgevoerd naar microaggressies die transgender mannen (die bij de geboorte het vrouwelijke geslacht toegewezen hadden gekregen) ervoeren rond geboorte en borstvoeding.

De onderzoekers meldden dat deze mannen – die geboorteouder waren – tijdens hun zwangerschap toenemende problemen met genderdysforie ervoeren. Genderdysforie wordt door de American Psychiatric Association gedefinieerd als "psychische nood die ontstaat als gevolg van een incongruentie tussen het geslacht dat iemand bij de geboorte heeft toegewezen gekregen en iemands genderidentiteit".

De deelnemers aan het onderzoek "voelden zich buitenstaanders bij de prenatale zorg". De taal die werd gebruikt bij consultaties, groepssessies, in informatiemateriaal en patiëntformulieren was gericht op zwangerschap bij vrouwen. Inclusieve formulieren werden alleen aan transgender patiënten gegeven, die als uitzondering werden gezien. Inconsequent gebruik van persoonlijke voornaamwoorden triggerde genderdysforie ².

Wanneer een zorgverlener bereid was om te luisteren – en oog had voor de genderidentiteit van de patiënt (zonder opdringerige vragen te stellen of zich ongemakkelijk te tonen) – werd deze veel eerder vertrouwd. En vertrouwen is een cruciaal onderdeel van de relatie tussen ouders en hun verloskundige.