De elektrische borstkolf werd oorspronkelijk alleen ontwikkeld voor gebruik in ziekenhuizen om premature en zieke baby's te helpen, maar tegenwoordig is de borstkolf niet meer weg te denken uit het leven van ouders.
Door Philips
04/22/2024
3-4 min. lezen

Het lijkt alsof de elektrische borstkolf altijd al heeft bestaan, zo'n gewoon onderdeel is het van het leven van een nieuwe ouder. Nog maar 100 jaar geleden was de elektrische borstkolf een revolutionaire uitvinding die alleen bedoeld was voor professioneel gebruik in ziekenhuizen.
Oorspronkelijk leerden nieuwe moeders om de melk handmatig af te kolven, of deden de verpleegsters het voor hen. Dit was tijdrovend en vaak pijnlijk. Om het makkelijker te maken om melk af te kolven wanneer nieuwe moeders moeite hadden met voeden vanwege "borstontsteking of een geringe melkaanmaak," werden er halverwege de vorige eeuw handmatige borstkolven gemaakt op basis van glazen cuppingapparaten. Vanwege de geldende fatsoensnormen mochten de moeders de kolf zelf gebruiken (onder toezicht van zorgverlenend personeel)1
De erkenning van de waarde van moedermelk vormde de inspiratie voor de moderne elektrische borstkolf. Aan het begin van de 20e eeuw gaven vrouwen in Amerika hun baby's steeds vaker flesvoeding voordat ze één jaar oud waren en vervingen ze moedermelk door koemelk.
De hygiëne in die tijd was niet wat het nu is. Er was geen pasteurisatie en koeling, en vaak werd melk vermengd met andere vloeistoffen voordat het werd doorverkocht voor een grotere winst. Toen de kindersterfte toenam, zagen artsen in dat moedermelk absoluut essentieel was voor de gezondheid van premature baby's2. Een min was een oplossing, maar een goede was moeilijk te vinden en vaak werd er pas te laat een gevonden om een ziek kind nog te helpen.
In het begin van de jaren 1920 probeerde de Amerikaanse kinderarts Dr. Isaac A. Abt een elektrische borstkolf te perfectioneren om "te vroeg geboren baby's te helpen die te zwak waren om aan de borst te drinken"3. Hij werkte samen met een Duitse ingenieur, Edward Lasker, die ervaring had met koemelkmachines. Deze pomp was gebaseerd op een continue vacuümzuiging en de keuze voor het juiste kapje en een goede pasvorm waren belangrijk.
De voordelen die in het onderzoek van Dr. Earl Tarr uit 19254 worden genoemd, zijn dat "de pomp veilig en eenvoudig te bedienen is en dat een borst in drie of vier minuten geleegd kan worden." En dat "één kolf het werk van zes verpleegsters doet... waarbij moeders werden verlost van de vervelende, vermoeiende en vaak pijnlijke werkwijze van het met de hand afkolven die in sommige ziekenhuizen nog steeds door de zieke moeder wordt uitgevoerd..."
De elektrische kolf van Dr. Abt en Lasker werkte goed en hielp moeders bij het ontwikkelen en herstellen van de productie van moedermelk in de gevallen waarin het eerder niet lukte om borstvoeding te geven. "Er traden geen problemen met pijnlijke borsten of borstontstekingen op," aldus Dr. Tarr.
Vanwege de kosten was de elektrische borstkolf niet bedoeld voor verkoop aan moeders voor thuisgebruik. Daarvoor moesten moeders wachten tot na de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlog was het niet mogelijk onderdelen voor de Abt-kolven te krijgen. Deze situatie inspireerde de Zweedse ingenieur Einar Egnell om de bestaande technologie te verbeteren. Hij onderzocht drie jaar lang hoe baby's aan de borst drinken, zodat hij een manier kon vinden om deze actie na te bootsen2.
Het resultaat was de 'Zuster Maja borstkolf', zo genoemd als eerbetoon aan de hoofdverpleegster van het ziekenhuis Södersjukhuset in Stockholm, die hielp met het testen van de vele verschillende ontwerpen. De technologie van Egnell gebruikte zuigkracht in cycli en vrouwen vonden deze comfortabeler in het gebruik.
Na verloop van tijd was de elektrische borstkolf geschikt voor thuisgebruik4. Op dat moment begonnen moeders elektrische borstkolven te gebruiken op een andere manier dan Dr. Abt zich aanvankelijk had bedacht, namelijk om moedermelk af te kolven en op te slaan voor later gebruik.
De elektrische borstkolf is steeds verder verbeterd, waarbij het gemak en het comfort van de moeder voorop staan. De huidige Philips Avent-borstkolftechnologie bootst de manier waarop baby's zuigen nauwkeuriger na, voor een snellere melkstroom. De kolf kan worden aangesloten, snel worden opgeladen en de instellingen kunnen worden gepersonaliseerd.
In tegenstelling tot de glazen schildjes van vroeger passen onze zachte, samenklappende kapjes zich aan 99,98% van alle tepelvormen aan, voor comfort en gemak. En de bijbehorende set kan gewoon in de vaatwasser voor een eenvoudige en grondige reiniging. Moeders kunnen dus weer aan het werk en hun eigen leven leiden terwijl ze hun moedermelk behouden — en de baby kan blijven profiteren van al het goede dat moedermelk te bieden heeft.
Davis, Audrey, and Toby Appel. Bloodletting Instruments in the National Museum of History and Technology. Smithsonian Studies in History and Tech-nology, nummer 41, 103 pagina's, 124 afbeeldingen, 1979
Don't kill your baby: Public Health and the Decline of Breastfeeding in the Nineteenth and Twentieth Centuries / Jacqueline H. Wolf, The Ohio State University, 2001.
Development and Re-establishment of breast milk by use of Dr. Abt's electric breast pump, a preliminary report, Earl M. Tarr, MD, California and Western Medicine 23 (6) 728-732, juni, 1925
Valerie Leiter, Alexis Agiliga, Evangeline Kennedy, Emma Mecham, Pay at the pump?: Problems with electric breast pumps, Social Science & Medicine, jaargang 292, 2022, 114625, ISSN 0277-9536