Begeleid PCI met coronaire fysiologie, de klinisch gevalideerde keuze

FFR en iFR kunnen tijdens een routinematige coronaire angiografie worden bepaald met behulp van een drukdraad, waarmee de verhouding wordt berekend tussen de coronaire druk distaal van een stenose en de proximale aortadruk. Wanneer coronaire microcirculatieweerstand constant is, geeft deze verhouding de potentiële afname van de stroomsnelheid distaal van de coronaire stenose weer.

De FFR-modaliteit gebruikt hyperemische middelen om een toestand van constante weerstand te bereiken.

Druk = stroomsnelheid x weerstand

Fundamentele vergelijking voor het verband tussen druk en stroomsnelheid, afgeleid van de wet van Poiseuille voor vloeistofdynamica

De iFR-modaliteit meet de druk tijdens de golfvrije periode van de hartcyclus, wanneer de coronaire microcirculatieweerstand van nature constant is.

In tegenstelling tot FFR vereist iFR geen toediening van vasodilatoren omdat hyperemie niet nodig is bij het meten van de druk tijdens de golfvrije periode van de hartcyclus.

iFR is een Class 1A-aanbeveling [6] en is bewezen de proceduretijd, het ongemak van patiënten en de kosten te verminderen in vergelijking met FFR [2,3,4].

De iFR-modaliteit biedt een hyperemievrije meting in slechts vijf hartslagen.

Zowel DEFINE FLAIR als iFR Swedeheart zijn ontworpen met de dichotome grenswaarde van iFR in de iFR-arm [3,4]. Met vergelijkbare MACE-percentages als FFR betekent dit dat de 0,89-grenswaarde voor iFR bewezen is en wordt ondersteund door patiëntresultaatgegevens van meer dan 4500 patiënten.

Een FFR lager dan 0,80 wordt doorgaans geassocieerd met myocardischemie.