Lekkerder in je vel door mee te lopen met de marathon in Eindhoven
- Oct 7, 2024
- 3 minuten leestijd
De ene loopt dit jaar voor de 24e keer de hele marathon van Eindhoven en is daarmee recordhouder bij Philips, de ander loopt voor het eerst in haar leven een hardloopwedstrijd van 10 kilometer. Wat drijft John de Lange (69) en Inbar Ben Gera (29) om zichzelf dit jaar, samen met bijna 300 andere collega’s, uit te dagen tijdens de jubileumeditie van de (0)40e editie van de Marathon Eindhoven?
Marathonveteraan John de Lange heeft het vaakst gelopen met de meeste kilometers én is de oudste loper bij de deelnemers namens Philips. “Hardlopen is ideaal geweest in mijn leven. Je geniet van de natuur als je loopt, van het gezelschap en je kunt lekker je hoofd leegmaken”, zegt hij over zijn favoriete hobby.
Klaarstomen
Voor Inbar is het juist een heel ander verhaal waarom ze zichzelf begin september impulsief aanmeldde. Ze had geen ervaring met hardlopen en moest dus eigenlijk binnen 6 weken worden klaargestoomd om deel te kunnen nemen. Inbar: “Toen ik me aanmeldde, dacht ik dat ik gek was. Ik heb nooit gerend. Ik kon het niet geloven dat ik het deed en heb mijn broer gesmeekt om me te trainen. Die steun heeft me echt geholpen.”
In 1992 meldde John zich voor de eerste keer op het parcours van de marathon in Eindhoven. Hij verscheen toen aan de start voor de halve marathon. Een vlugge rekensom leert dat John vanaf toen 9 keer de halve marathon van 21,1 kilometer heeft gelopen en 24 keer de hele marathon van 42,2 kilometer. Dat zijn dus 1202,7 marathonkilometers onder de Philips-vlag. Een afstand van Eindhoven tot Rome, hemelsbreed. En dat is dus nog zonder de vele kilometers bij de duurloop- en intervaltrainingen om zich optimaal voor te bereiden op deze lange afstanden.
Onder de mensen
John begon met hardlopen om mensen te leren kennen, toen hij verhuisde naar deze regio. Het was dus vooral een manier om onder de mensen te komen, maar inmiddels is hardlopen een integraal onderdeel geworden van zijn leven. Niet alleen voor zijn fysieke gezondheid, maar ook voor zijn mentale welzijn en de sociale verbondenheid. En dat terwijl hij in zijn jonge jaren eigenlijk nooit aan sport deed. “Het kwam er gewoon niet van”, bekent hij eerlijk.
Bij Inbar bleek tijdens de training ook vooral het sociale component belangrijk voor de motivatie. Niet alleen de tijd die ze met haar broer doorbracht, maar ook met gelijkgezinden bij Philips. Inbar sprak er veel over met collega’s en ze deelden tips, ervaringen en playlists met elkaar. “We delen onze doelen en groeien zo naar elkaar toe. Dat motiveert enorm! Het is geweldig om dit samen met collega’s te kunnen doen. En het is natuurlijk een stok achter de deur om het vol te houden, want ze weten allemaal dat ik meedoe en ik moet wel finishen”, zegt ze met een glimlach.
Geboren optimist
Hardlopen is voor John een manier om gezond en fit te blijven. Hij eet gezond, rookt niet en drinkt af en toe een glaasje. Het hardlopen geeft hem daarnaast heel veel voldoening. Zelfs als hij eigenlijk niet zo veel zin heeft of als het weer tegenzit. “Als het regent, gaan de meesten niet. Als je niet positief bent, lukt het niet. Vooral als je weet hoe lang de route nog is.” Hij noemt zichzelf een geboren optimist. “Je weet gewoon als je terugkomt, heb je een heerlijk voldaan gevoel. Daar krijg ik weer veel energie van. Dat helpt ook om met tegenslagen om te kunnen gaan en daar heb ik veel aan gehad tijdens mijn werkzame leven. Daarom ben ik blijven hardlopen.”
De reden waarom Inbar begon met hardlopen, is groter dan de marathon zelf. Ze raakte ooit geïnspireerd door het citaat: als je het kunt, moet je het ook doen. “Daar leef ik naar, zowel zakelijk als privé”, vult ze aan. “Kun je de trap nemen in plaats van de lift? Doe dat dan. Ik help bijvoorbeeld slechtzienden met een app, omdat ik wel kan zien. Als ik kan helpen, moet ik het doen. En dat gaat natuurlijk verder dan alleen rennen, maar ik wil niet meer de luie dame zijn. Ik kan rennen, dus moet ik het ook doen.”
Het realistische voorbeeld
Ze voelt het daarnaast als een soort morele verplichting om als werknemer van Philips het goede voorbeeld te geven. “We hebben sociale verantwoordelijkheid, niet alleen als bedrijf, maar ook als individu.” Ze vindt dat er een link moet zijn tussen wie we zijn en wat we doen. “En ik vind meelopen met de marathon daar een heel goed voorbeeld van. Ik ga het doen. Misschien ben ik niet fit genoeg, maar ik wil bewijzen dat ik het kan. En als ik het kan? Dan kan iedereen het doen. Ik ben geen atleet, ik ben het realistische voorbeeld.”
Hoewel de trainingen goed gingen, ziet John zijn marathonreeks ten einde komen. “Na mijn pensioen ben ik blijven meehelpen met de organisatie en mag ik dus nog steeds meelopen met Philips, als cadeautje.” Het trainen gaat voorspoedig en het lichaam houdt het ook goed. “Ik heb echt het geluk dat ik gezond ben, dan lukt het wel”, zegt hij. En toch verwacht hij dat volgend jaar zijn laatste marathon zal zijn, zijn 25ste. “Het is leuk om het als 70-plusser nog een keer te doen, want van die leeftijd lopen niet zoveel atleten meer mee. Daarna is het mooi geweest met deze magische afstand en ga ik me beperken tot kortere runs.”
John en Inbar worden aankomende zondag tijdens de jubileumeditie van de Marathon Eindhoven gevolgd en delen na afloop hun bevindingen na afloop van hun afstanden. We wensen hen en alle andere lopers natuurlijk enorm veel plezier en succes tijdens deze bijzondere dag.