Hoewel de obstakels voor hartzorg per zorgsysteem verschillen, zijn er enkele veelvoorkomende systemische factoren, zoals overmatig gebruik van telemetriebedden, een tekort aan cardiologen en verpleegkundigen, drukte op de afdeling spoedeisende hulp (SEH), langdurige ziekenhuisopnames en gebrekkige afstemming tussen eerstelijnszorg en cardiologische diensten. Deze inefficiënties vertragen niet alleen de doorstroom, maar drukken ook de kwaliteit en consistentie van de zorg. Centraal bij het oplossen van deze uitdagingen staat het opzetten van zorginstellingbrede cardiologische workflows die patiënten centraal stellen in de zorg.
Het verbeteren van de toegang tot hartzorg vormt een belangrijke maatregel om gezondheidsongelijkheden te verminderen. Deze aanpak sluit aan bij een andere ontwikkeling in de zorg: de toekomst van de gezondheidszorg is niet ziekenhuisgericht, maar patiëntgericht. We moeten opnieuw nadenken over hoe we patiënten identificeren, beheren en monitoren, vooral degenen met chronische hartaandoeningen, buiten het ziekenhuis.
Zoals wij het zien, vraagt het uitbreiden van zorg via een gezondheidsecosysteem van zorgsystemen dat zij hun inspanningen richten op deze domeinen.
Nu de gezondheidszorg zich steeds meer over diverse zorgomgevingen verspreidt, wordt het koppelen van data tussen deze omgevingen en verschillende databronnen steeds belangrijker. Dit vereist een nieuw stappenplan dat zich richt op de volgende gebieden:
Het optimaliseren van hartzorg betekent dat de eerstelijnszorg een centralere rol krijgt aan het begin van het zorgtraject van de patiënt. Door eerstelijnszorg te voorzien van instrumenten om hartbewakingsoplossingen voor te schrijven, kunnen zorgsystemen de triage nauwkeuriger maken, onnodig gebruik van de afdeling spoedeisende hulp verminderen en verwijzingen naar specialisten efficiënter laten verlopen. Deze aanpak stelt eerstelijnszorg in staat cardiologische behoeften vroegtijdig te beoordelen of uit te sluiten, zodat verwijzingen klinisch onderbouwd zijn en ondersteund worden door vooraf verzamelde hartgegevens.
Voor leidinggevenden in de gezondheidszorg betekent dit beter capaciteitsbeheer, minder druk op de afdeling spoedeisende hulp en een eerlijkere toegang tot tijdige cardiologische zorg. Het is een strategische verschuiving die niet alleen de patiëntervaring en patiëntresultaten kan verbeteren, maar ook aansluit bij bredere zorginstellingdoelstellingen op het gebied van efficiëntie.
Zodra ziekenhuizen hun doelen rond nieuwe thuiszorgmodellen hebben vastgesteld, is de volgende stap ervoor zorgen dat ze deze doelen succesvol kunnen behalen. Dit vereist afstemming tussen klinische, operationele en technologische teams.
Een modulaire aanpak – het ontwikkelen van flexibele, schaalbare en aanpasbare oplossingen die aansluiten bij de behoeften van patiënten en artsen – kan zorgsystemen helpen hun doelen stap voor stap te realiseren.
De exponentiële groei van data binnen het volledige zorgspectrum – van opnames en draagbare technologieën tot klinische informatiesystemen – biedt zorgsystemen nieuwe mogelijkheden om te evolueren van reactieve zorg naar voorspellende, preventieve en datagedreven modellen. Door dit groeiende volume aan data te benutten, kunnen zorgorganisaties steeds beter inspelen op klinische behoeften, risico’s stratificeren en proactief ingrijpen.
Om dit potentieel te realiseren kunnen gezondheidssystemen geavanceerde analytische en AI-mogelijkheden inzetten. Een cruciale eerste stap is het implementeren van cardiovasculaire informaticaplatformen die AI gebruiken om data uit verschillende domeinen te integreren en zowel patiëntgerichte als populatiebrede inzichten te leveren.
Tegelijkertijd biedt de integratie van open AI-architecturen binnen het Philips-platform gezondheidssystemen de mogelijkheid om zelfontwikkelde AI-oplossingen te implementeren of toepassingen van derden te integreren, waardoor een uniform maar flexibel ecosysteem voor continue innovatie ontstaat. Het opnemen van draagbare diagnostische apparaten in dit kader versterkt de tijdige monitoring van patiënten en maakt het mogelijk om gegevens over langere tijd te verzamelen, ook buiten de traditionele zorgomgeving.
Om deze transformatie te laten slagen, zullen zorgsystemen moeten samenwerken met technologieaanbieders om oplossingen te bouwen en implementeren die flexibel, schaalbaar en aanpasbaar zijn aan toekomstige zorgtrajecten waarin ontwikkelingen in AI en thuisbewaking zijn verwerkt. Zo ontstaat een zorgsysteem dat efficiënt, duurzaam én rechtvaardig is, waarbij patiënten zorg krijgen wanneer en waar ze die het meest nodig hebben.
Toegang tot gezondheidszorg uitbreiden: De dringende noodzaak van nieuwe zorgpaden