Extractie van CIED-draden redt levens, maar patiënten worden onvoldoende behandeld.

Een CIED-infectie ontstaat wanneer een infectie – hetzij in de pocket of in de bloedbaan – zich heeft gehecht aan het apparaat of de draden. Zodra een infectie in de bloedbaan aanwezig is, fungeren draden als een snelweg naar het hart en kunnen ze de infectie verspreiden.

Het risico op CIED-infectie neemt toe, en hoe langer een apparaat wordt geïmplanteerd, des te groter is het risico dat patiënten een apparaatinfectie ontwikkelen [2]. Als patiënten niet adequaat worden behandeld met tijdige CIED-draadextractie, is er sprake van aanzienlijke mortaliteit en bijbehorende kosten [3]. Als apparaatinfecties onbehandeld blijven, kunnen ze leiden tot endocarditis en overlijden [4].

Suzanne is een pacemaker patiënt die gedurende tien jaar een traject heeft doorgemaakt met apparaat infectie en endocarditis. Gedurende deze periode werd Suzanne uitsluitend met antibiotica behandeld en haar gezondheid bleef verslechteren, totdat ze uiteindelijk een arts vond die haar kon helpen. Bekijk dit bijzondere verhaal om te ontdekken wat apparaat infectie voor Suzanne betekende en hoe haar casus uiteindelijk werd opgelost.

Er zijn twee soorten CIED-infecties: Pocketinfectie of systemische infectie.

Een pocketinfectie ontstaat in de pocket waar de generator is geïmplanteerd en verbonden met de draden. Een pocketinfectie kan ontstaan tijdens de implantatie of op elk moment daarna. Het infectierisico neemt toe telkens wanneer de pocket wordt gemanipuleerd [5]. Symptomen van pocketinfectie kunnen zijn [6]:

Een systemische infectie kan elders in het lichaam ontstaan – bijvoorbeeld door een snijwond of verwonding die geïnfecteerd raakt en de bloedbaan binnendringt, en uiteindelijk de draden en vervolgens het hart infecteert. Symptomen van systemische infecties kunnen vager en algemener van aard zijn, zoals:

Het identificeren van de bron van een CIED-infectie kan moeilijk zijn. Echter, met de stijgende incidentie van infecties, is het belangrijk het apparaat te onderzoeken indien er een infectie aanwezig is. Nieuwe gegevens die in november 2022 op de AHA zijn gepresenteerd, bevestigen dat er een kloof bestaat in richtlijngebaseerde kennis en zorg voor CIED-infecties [2]. Slechts 29% van de cardiologen is bekend met de richtlijnen voor CIED-infecties en 30% van de artsen heeft protocollen voor het behandelen van CIED-infecties binnen hun instelling.

Over een periode van 10 jaar is het aantal CIED-infecties met 320% gestegen en worden jaarlijks meer dan 31.000 Amerikaanse patiënten met een apparaat gediagnosticeerd met een infectie [2,5,8]. Een CIED-infectie kan dodelijk zijn indien deze niet adequaat wordt behandeld en momenteel valt meer dan 80% van de CIED-infectiepatiënten in deze categorie [9]. CIED-infectie is een Klasse I-indicatie voor volledige systeemextractie [3].

Met een vroege diagnose en passende behandeling kunnen CIED-apparaatinfecties worden genezen [9]. Transveneuze draadextractie heeft een klinisch succespercentage van 97,7% en een procedurele veiligheid van 99,72% [10,11], daarom bevelen alle grote cardiologische richtlijnen volledige verwijdering van het systeem (hardware en draden) aan wanneer er sprake is van een infectie [12].

In veel gevallen worden infecties veroorzaakt door antibioticaresistente stafylokokken die in een biofilm leven. De biofilm vormt een dikke laag rond het apparaat of de draden die vrijwel onmogelijk te behandelen is met alleen antibiotica [13].

Infectie-terugval treedt op in 50% tot 100% van de gevallen bij gedeeltelijke verwijdering of alleen behandeling met antibiotica, tegenover 0% tot 4,2% terugval bij volledige verwijdering van het systeem [7,14-17]. Er is ook een zevenvoudige toename van 30-dagen mortaliteit bij antibioticabehandeling zonder verwijdering van het apparaat, en een 42,9% lager risico op overlijden wanneer de draden van een patiënt binnen zes dagen na de diagnose van een CIED-infectie worden verwijderd [7,9].