Terugblik met ‘@hartpatientAd’: ‘Ik voel me als vanouds en heb mijn leven weer terug!"

juli 3, 2013

 

We zijn inmiddels meer dan een jaar verder, hoe is het je de laatste tijd vergaan?
Na de ingreep voelde ik me meteen honderd keer beter. Ik heb uiteindelijk twee behandelingen nodig gehad, wat bij eenderde van de patiënten het geval is. In juni was het boezemfibrilleren zo goed als verdwenen. Het enige restverschijnsel is een onregelmatige hartslag die af en toe opspeelt doordat mijn lichaam daar gevoeliger voor is geworden. Dit is prima onder controle te houden en zo’n 98 procent van de tijd voel ik me dan ook prima.

Na je behandeling wilde je het liefst weer lange boswandelingen gaan maken met je honden. Is dat al gelukt? 

Gelukkig wel! Voor mijn operaties durfde ik nauwelijks een blokje om met de hond omdat ik bang was dat mijn hart over zou slaan. Nu ben ik weer regelmatig in het bos te vinden en kan ik wandelen zolang ik wil. En dat niet alleen, ik jog inmiddels ook viermaal per week met mijn vrouw of zoon en ben al acht kilo kwijtgeraakt. Ik voel me steeds fitter worden en wil ervoor zorgen dat ik fit blijf. Af en toe moet ik mezelf terugfluiten, want ik ben een beetje een fanatiekeling. Maar het is geweldig als je ziet wat er allemaal veranderd is. We hebben een stacaravan in Zeeland gekocht waar de kinderen lekker kunnen spelen bij het water. En ik ravot en speel met ze mee, dat had ik een jaar geleden niet kunnen bedenken.

Wat hebben de operaties voor jou en je gezin betekend?
We genieten nu meer van elkaar omdat ik meer kan. Laatst heb ik met mijn zoon een sprintje getrokken wie het eerst thuis is. Dat soort kleine dingen doen mij veel omdat ik weet hoe het is als je dat al niet meer kunt. Voorheen kon mijn zoon me naar huis duwen, we hadden nog net geen rollator nodig. Maar ondanks dat ik nu weer kan rennen en bewegen, blijf ik toch op mijn hoede. Ik ga bijvoorbeeld nooit in mijn eentje hardlopen, dat durf ik nog niet.

Denk je dat die angst ooit weggaat?
Dat weet ik niet. Het is toch iets wat tussen de oren zit. Dat geldt niet alleen voor mij, ook mijn vrouw heeft er last van. Ik puf, hijg en zweet nogal tijdens het rennen en dan voel ik haar bezorgde blik in mijn rug branden. Terwijl ik altijd gepuft, gehijgd en gezweet heb tijdens lichamelijke inspanning, ook al voor mijn boezemfibrilleren. Het blijft door je achterhoofd spoken.

Vind je dat moeilijk of heb je geaccepteerd dat het er nu eenmaal bij hoort?
Het is niet anders. Je neemt dingen gewoon niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger. Maar misschien zakt het over een tijdje weg en denk ik er over vijf jaar helemaal niet meer over na. Zoals laatst, toen ik een afspraak met mijn cardioloog glad vergeten was. Een paar dagen later ontdekte ik opeens het afspraakformuliertje. Zo goed gaat het eigenlijk met mij. Ik voel me als vanouds en heb mijn leven weer opgepikt. Alleen onbewust sta ik er soms nog bij stil.

Wat zijn je ambities of wensen voor de toekomst nu je weer gezond en fit bent?
Ik heb geen grote wensen of ambities. Gewoon kunnen leven is al heel wat als je daarvoor niets kon. Gezond blijven, in het bos kunnen wandelen en bewegen en met mijn gezin leuke dingen ondernemen zijn de dingen die mij gelukkig maken. Net als mijn werk op de vrachtwagen dat ik weer op heb kunnen pikken. Nu ik al die dingen weer kan, ben ik een tevreden mens.

Tot slot. Als ik zeg ‘katheterablatie’, wat zeg jij dan?
Beslist in overweging nemen! Blijf niet te lang met klachten rondlopen, dat is nergens voor nodig. Dat heb ik mijn volgers op Twitter en het platform ook altijd op het hart gedrukt. Mijn elektriciën heeft dezelfde klachten als ik destijds. En dat terwijl hij op een relatief eenvoudige manier geholpen kan worden. Nee, ik ben ervan overtuigd dat deze behandeling mensen met boezemfibrilleren hun leven terug kan geven. Ik ben er zelf het levende bewijs van.